ศัพท์ไทยเรื่องเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีผู้อ่านค่ะ  เนื่องจากหลายวันมานี้  ฉันได้เข้าเรียนวิชาภาษาไทยและได้อ่านวรรณคดีเรื่องมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรีให้เพื่อนๆและครูผู้สอนฟัง  และเหตุนี้เองที่ทำให้ฉันหรือเพื่อนๆส่วนใหญ่รู้สึกตัวว่าอ่านศัพท์บางคำไม่ออก และบางคำเราก็สะกดผิดไป  ซึ่งเมื่อสืบค้นทางอินเทอร์เน็ตพบว่ามีแต่ความหมายแต่คำอ่านไม่มี

ซึ่งวันนี้ฉันจึงไปสืบค้นในพจนานุกรมนักเรียนเกี่ยวกับคำศัพท์บางคำในเรื่องมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี ไว้ให้ผู้สนใจศึกษา

๑. แสรกคาน                    อ่านว่า สะ-แหรก-คาน
ซึ่งมีความหมายว่า เครื่องหาบ

๒. พญาพาฬมฤคราช      อ่านว่า พะ-ยา-พา-ละ-มะ-รึ-คะ-ราด
ซึ่งมีความหมายว่า ราชาแห่งสัตว์ร้าย

๓. อุฏฐาการ                      อ่านว่า อุด-ถา-การ
ซึ่งมีความหมายว่า ลุกขึ้น

๔. สรวล                             อ่านว่า สรวน
ซึ่งมีความหมายว่า หัวเราะ

๕. กเลวระ                          อ่านว่า กะ-เล-วะ-ระ
ซึ่งมีความหมายว่า ซากศพ

๖. พระราชสมภาร             อ่านว่า พะ-ราด-ชะ-สม-พาน
ซึ่งมีความหมายว่า  พระราชาที่ออกบวช

๗. เบญจางคจริต             อ่านว่า เบน-จาง-คะ-จะ-ริด
ซึ่งมีความหมายว่า มีลักษณะงาม5ประการ

๘. เทวษ                            อ่านว่า ทะ-เวด
ซึ่งมีความหมายว่า คร่ำครวญ

๙. หิมเวศ                           อ่านว่า หิม-มะ-เวด
ซึ่งมีความหมายว่า ป่าหิมพานต์

๑๐.ดาวดึงส์                        อ่านว่า ดา-วะ-ดึง
ซึ่งมีความหมายว่า เป็นชื่อสวรรค์ที่มีเทพชั้นผู้ใหญ่ ๓๓ องค์

วันนี้ฉันฝากให้ผู้อ่านลองฝึกออกเสียงและจำความหมายของคำศัพท์ที่ยกมาให้ก่อน
สำหรับวันนี้ สวัสดี อีกครั้งค่ะ